Second Opinion

Jolanda belt mij op een dag op. Ze heeft mijn telefoonnummer gekregen van een oud cliënt
van mij. Ze had met hem een gesprek over haar letselschadezaak. Jolanda was namelijk 2
jaar geleden bij een aanrijding betrokken geraakt. Ze stond stil voor een rood verkeerslicht
toen er ineens een andere auto achter in die van haar boorde. Ze is naar het ziekenhuis
gebracht, maar gelukkig was er niks gebroken. Wel kreeg ze al vrij snel last van nekklachten,
hoofdpijn en concentratieproblemen.

Jolanda had haar verzekeringstussenpersoon gebeld om de schade van de auto te melden en
die wees haar op haar rechtsbijstandspolis. Ze meldde haar zaak bij haar
rechtsbijstandsverzekeraar en een jurist van dat bedrijf ging aan de slag met het
aansprakelijk stellen van de wederpartij.

Toen ik Jolanda aan de telefoon had, vertelde ze dat, achteraf gezien, de start al vreemd
was. Jolanda was zelfstandig ondernemer (ze was schoonheidsspecialiste) en kon niet meer
werken. Ze had dus direct veel schade, want ze ook geen
arbeidsongeschiktheidsverzekering. Bij haar rechtsbijstandsjurist zorgde dat echter niet voor
haast. Sterker nog: hij kwam niet eens langs om zich voor te stellen. Hij moest toch eerst de
aansprakelijkheid vastgesteld krijgen en pas daarna kon er over schade gesproken worden.

Het bleek een voorbode van een zeer moeizaam traject. Het was niet zozeer dat de jurist
fouten maakte, maar Jolanda had zich geen moment ondersteund gevoeld. Zij was het die bij
de politie achter de gegevens aan moest van de wederpartij. Zij moest lange formulieren
invullen van de rechtsbijstandsverzekering over hoe het met haar ging, in plaats van dat er
iemand langs kwam om dit met haar te bespreken. Ze moest zelf overzichten sturen van
haar schade. Iedere keer moest ze zelf de letselschade jurist benaderen of hij de verzekering
wilde bellen omdat ze niks hoorden. Het duurde allemaal erg lang en ze voelde zich steeds
minder ondersteund.

Alles werd nog vervelender toen de aansprakelijkheidsverzekeraar van de auto die
verantwoordelijk was voor de aanrijding moeilijk begon te doen over het letsel van Jolanda.
Ze had whiplashklachten en de medisch adviseur van de verzekeraar stelde dat er geen
medische onderbouwing was voor haar klachten. De medisch adviseur van de
rechtsbijstandsverzekeraar gaf daar weerwoord op. Het werd een lange fase waarin alleen
maar medisch adviezen over en weer gingen, terwijl de bevoorschotting op de schade
achterbleef en Jolanda steeds meer financieel achteropraakte.

Ze vroeg zich af of het anders kon en belde mij. Zoals ik altijd doe wanneer iemand mij belt
die al een zaak heeft lopen, is de vraag stellen: wat wil je eigenlijk met jouw dossier? Ze was
verbaads, want niemand had haar dat gevraagd. Ze was opgeslokt door het systeem van
letselschade waarin de juristen zich verschuilen achter medische adviezen, zonder uit te
zoeken wat het slachtoffer wil. Jolanda was voordat ze belde eigenlijk niet zeker of ze wel
wilde overstappen, want ze was bang voor de financiële gevolgen. Toen ik haar vertelde dat
de advocaatkosten door de aansprakelijke partij zouden moeten worden vergoed, was ze
verbaasd. Dat wist ze niet. Ze dacht dat ze maar te pikken dat de gang van zaken was zoals
die was.

Na het telefoongesprek ben ik bij haar langsgegaan en heb ik haar nog één keer het hele
verhaal laten vertellen. Dat is vervelend natuurlijk, want voor haar gevoel had ze haar
verhaal al zo vaak verteld. Maar het is voor mij noodzakelijk dat ik het van haar hoor, zodat
ik weet hoe ze de gebeurtenissen heeft beleefd. Ik wil me kunnen inleven in de persoon van
het slachtoffer om vervolgens samen een plan van aanpak te maken.

Na dat gesprek heb ik de zaak overgenomen. Jolanda wilde geen ellelange discussie over
medische aspecten. Ze zat ook niet te wachten op een schadevergoeding waardoor ze de
rest van haar leven niet hoefde te werken. Daarvoor zou, dankzij de houding van de
verzekeraar, zeker een procedure bij de rechtbank nodig zijn geweest. Jolanda wilde
erkenning en wilde fysiek minder zwaar werk gaan doen. Ik heb direct een
arbeidsdeskundige ingeschakeld die mede dankzij goede testen haar heeft begeleid naar een
superleuke baan als medewerker in een groothandel voor schoonheidsproducten. Jolanda
verdiende weer ongeveer wat ze eerder had verdiend en de uiteindelijk schadevergoeding
compenseerde meer dan wat ze verloren had. Ze had immers ook een buffer nodig voor de
toekomst stel dat ze dit werk niet zou kunnen houden. In de gesprekken bleek dat Jolanda
eigenlijk graag die arbeidsdeskundige zou willen kunnen inschakelen in de toekomst voor
het geval ze deze baan zou kwijtraken. Ook daar werd budget voor geregeld.

Uiteindelijk was de zaak na overname binnen 6 maanden geregeld. Jolanda was verbaasd
over de snelheid. De positieve energie die ze kreeg doordat ze eindelijk stappen naar
afsluiting van het dossier zette én daarmee deze hele nare episode uit haar leven achter zich
kon laten, zorgde ervoor dat ze voor het eerst in lange tijd een afname van klachten had. Zo
hoort het te gaan. Je bent slachtoffer van een verkeersongeval je moet geen slachtoffer van
een letselschadetraject worden.

Share:

Meer artikelen:

De kip of het ei? Allebei niet!

Een klein uitstapje deze keer naar aansprakelijkheid voor bedrijfsschade. Ook dat komt immers vaak voor en zien we bij Munten Letselschade (waar ook overige aansprakelijkheidskwesties

Zend ons een bericht

Binnen 24 uur een reactie

Snel Contact

Opgericht in 2020 streeft Munten Letselschade naar de optimale oplossing voor iedere cliënt. Geen enkel slachtoffer is gelijk aan een ander. Het meest uitdagende is voor iedere cliënt de passende oplossing te zoeken. Dat gaat alleen door zeer persoonlijk contact. Hoe beter wij weten wat er bij jou speelt, des te sneller en soepeler we de passende oplossing bereiken. Dat vraagt soms veel van je, maar je weet altijd wat het plan is, dus ook waarom je het doet. Met het resultaat in het vooruitzicht!

Ⓒ 2020 - Alle Rechten Voorbehouden